Pavyon

Dallas'ın Singing Hills Recreation Center'ında yer alan HEXALUMINA, Anaisa Franco imzalı, gündüz güneş enerjisi toplayıp geceleri ışığa dönüşen kalıcı bir kamusal sanat eseri.

Londra'nın en sıcak yazında sararmış bir Serpentine'de, Soto'nun sarı Pénétrable enstalasyonuyla LANZA atelier'in kıvrımlı tuğla pavilyonu arasında geçen, mekânı bedenle deneyimlemeye dair kişisel bir yaz öğleden sonrası anlatısı.

Cesena'da terk edilmiş bir tenis kortunun ormana dönüştüğü eşikte, budama atığı dallardan inşa edilen HUT-SPOT, doğa ile yapay olan arasında küçük ama güçlü bir pavyon öneriyor.

Chihuahua'da ISAD öğrencilerinin tasarladığı PASO NARA, Rarámuri eteklerinden ilhamla CNC'de üretilen, sökülüp yeniden kurulabilen taşınabilir bir gölge pavyonu.

Macchiato, kahve ritüelinden ilham alarak Londra’da kullanılmayan bir köşeyi insanların buluştuğu sıcak ve davetkâr bir kamusal alana dönüştürüyor.

Fransa’nın volkanik peyzajında konumlanan Kazan, Japon çay evi kültüründen ilham alarak doğa, ritüel ve mimarlık arasında şiirsel bir bağ kuruyor.

Sampling tarafından Riga’da tasarlanan geçici yaz pavyonu, kentin tarihi mimarisini çağdaş bir kule formu üzerinden yeniden yorumluyor.

Frankfurt’ta sergilenen DRAC pavyonu, Gaudí’nin tasarım anlayışını ahşap, seramik ve tekstil malzemeleriyle yeniden yorumlayarak kamusal alana geçici ama güçlü bir müdahale öneriyor.

Munich Design Week kapsamında hayata geçirilen DELULU, günümüzün belirsizlik, bunalmışlık ve gerçeklikten uzaklaşma hissini mekânsal bir deneyime dönüştürüyor. Studio Carraldo tarafından tasarlanan yerleştirme, adını son yıllarda internet kültüründe sıkça kullanılan “delulu” kelimesinden alıyor. © blackbvrds Genellikle “delusional” kelimesinin kısaltması olarak kullanılan bu ifade, gerçeklikten kopuk hayal kurma hâlini tanımlıyor. Ancak proje, bu kavramı yalnızca ironik bir i

Milan Design Week 2026, pavyonlar ve mekânsal yerleştirmeler aracılığıyla mimarlık, malzeme ve kamusal alan ilişkisini yeniden ele alan projeleri bir araya getiriyor.

SO? tarafından Güney Kore’nin Daegu kentinde tasarlanan SUPRA* Pavyonu, doğa ile kent arasında duyusal bir eşik kurarak kamusal alanı yeniden düşünmeye davet eden kalıcı bir mimari yerleştirme.

The Empty Pavilion, Detroit’te boşluk, hafıza ve kamusal etkileşim üzerine düşünen deneysel bir pavyon projesi. Mimarlığın terk edilmiş kentsel alanları nasıl yeniden okunur ve deneyimlenir hâle getirebileceğini sorguluyor.

2025’te öne çıkan kentsel tasarım projelerini, farklı tasarımcı ve stüdyoların gözünden derledik. Katılım, duyusal deneyim ve kamusal alanın dönüşümü bu seçkinin ortak noktası.

Dome Next Door / Kopā pie Doma, Riga Old Town’daki Dome Meydanı’nda konumlanan, kamusal alanı sosyal etkileşim ve oyun üzerinden yeniden tanımlayan bir kentsel enstalasyon. Tarihi mimariden ilham alan yapı; hamaklar, aynalar, salıncaklar ve oturma alanlarıyla meydanı yaşayan bir buluşma noktasına dönüştürüyor.

Brincacidade, Belo Horizonte’nin Raul Soares Meydanı’nda kurulan geçici bir oyun enstalasyonu. Renkli portallar, duyusal PVC totemler ve halatlarla oluşturulan merkez elemanıyla çocuklara yaratıcı bir keşif alanı sunuyor. Kamusal alanda oyunun gücünü hatırlatarak daha kapsayıcı, birlikte yaşanan kentler için ilham veriyor.

Pandemi sonrası mekân kavramını yeniden sorgulayan HEM MEKÂN, Merve Yumuk ve M. Taylan Tosun tarafından 2025 Antalya Mimarlık Bienali için tasarlandı. Özel krom mesh paneller ve hareketli ray sistemiyle üretilen yapı, kullanıcı dokunuşuyla biçim değiştirerek geçit, oturma alanı ya da kapalı bir hacme dönüşebiliyor.

Dutch Design Week 2025 kapsamında sergilenen Umbra Pavilion, Studio Pauline van Dongen ve Tentech iş birliğiyle geliştirilen Heliotex güneş tekstiliyle dikkat çekiyor. Gündüzleri gölge, geceleri ışık sunan pavyon; tasarımın iklim uyumu ve enerji dönüşümündeki rolüne güçlü bir örnek oluşturuyor.

Kelly Bair ve Kristy Balliet tarafından Concéntrico Festivali için tasarlanan Crop Top, dairesel formda düzenlenmiş kısmi odalardan oluşan bir pavilyon. Robotik kesimle üretilen ve vida kullanmadan monte edilebilen yapı, “kırpma” kavramını hem estetik hem yapısal bir stratejiye dönüştürüyor. Eksik olanı görünür kılma fikrinden yola çıkan proje, sürdürülebilir ve taşınabilir bir kamusal alan deneyimi sunuyor.

Mamou-Mani Architects tarafından tasarlanan Altostrata, tamamen kompostlanabilir biyoplastikten üretilmiş gezici bir pavilyon. 3D baskı robotlarıyla üç haftada basılan ve 30 metre uzunluğundaki yapı, Romanya, Singapur ve Dubai’de sergilendi. Döngüsel tasarımın “azalt, yeniden kullan, yeniden amaçlandır, geri dönüştür” ilkeleriyle üretilen Altostrata, sürdürülebilir malzeme araştırmalarına öncülük ediyor ve geleceğin mimarlığına dair güçlü bir vizyon sunuyor.

i/thee’nin tasarladığı Puddle Pavilion, yosun bazlı biyoreçinenin akışkan formunu doğrudan yakalayarak donmuş bir su birikintisi gibi görünen pavyon. Iowa’daki Mud Creek kıyısında yer alan yapı, doğayla insanın birlikte ürettiği bir sanat eseri.