SoftPower: Sessizliğin Mimarisinde Bir Koruma Alanı

Doğukan Güngör
17 Ara 2025
1 dakikada okunur

SoftPower, kum torbalarını referans alan mekânsal bir yerleştirme olarak tasarlandı. Proje, savunma ve tehdit imgelerini sessizlik, kırılganlık ve içsel direnç üzerinden yeniden düşünmeye davet eden sakin bir kamusal jest olarak kurgulandı.

Savaş alanlarının ve doğal afetlerin tanıdık nesneleri olan kum torbaları, bu çalışmada ağırlıklarından arındırılmış hâlde karşımıza çıkıyor. İçlerinde kum yerine hava var; baskı yerine durgunluk, korku yerine sessizlik öneriyorlar. Yastığı andıran bu formlar, dairesel bir düzen içinde üst üste gelerek bir savunma hattı değil, geçici bir geri çekilme alanı oluşturuyor. Bir barikat değil; kısa süreli bir sığınak.

SoftPower, fiziksel gücün ve sert sınırların karşısına daha kırılgan ama dirençli bir savunma biçimi koyuyor. Silahlarla değil, kültürle korunmayı; duvarlarla değil, anlam yüklü bir jestle var olmayı öneriyor. Bu yönüyle çalışma, içsel gücün sessiz ama ısrarlı doğasına dair bir metafora dönüşüyor.

Projenin Fransa’da konumlanması rastlantısal değil. Kültürel kimliğini uzun yıllardır dünyaya yayan ve etki alanını “yumuşak güç” üzerinden kuran bu bağlam, yerleştirmenin kavramsal çerçevesini güçlendiriyor. SoftPower, mekânla, gelenekle ve etki tarihleriyle kurulan bilinçli bir diyalog olarak okunuyor.

İzleyiciyi kırılgan bir anıta davet eden bu yapı, gücün mimarisini değil, sessizliğin mimarisini kuruyor. Kapanmaya değil, yoğunlaşmaya açılıyor. Sanatın, dünyadan korunmak için değil; dünya için bir koruma biçimine dönüşebileceğini hatırlatıyor.