Raconte-moi un Secret: Sırların Sese Dönüştüğü Bir Duvar

3 saat önce

2 dakikada okunur

Fransa'nın Montpellier kentinde düzenlenen Festival des Architectures Vives'in 20. edisyonu için coletivo 624 tarafından tasarlanan Raconte-moi un secret ("Bana Bir Sır Anlat"), geçici olarak halka açılan özel avlulara yerleştirilen bir dizi kısa ömürlü müdahalenin parçası. Bu yılki temayı, yani "Transmission" (Aktarım) kavramını, insanlar arasındaki en derin aktarım biçimlerinden biri olan itiraf üzerinden ele alan bir ses ve mimarlık enstalasyonu olarak karşımıza çıkıyor.

Mahremiyeti Kamusal Alana Taşımak

Vicente Spínola'nın davetiyle ve uluslararası bir jürinin seçimiyle festivale katılan coletivo 624, farklı ülkelerden 12 genç mimarlık ekibiyle birlikte "Transmission" temasını yorumladı. Raconte-moi un secret, ziyaretçileri isimsiz bir itirafta bulunmaya davet ediyor; bu itiraflar sürekli değişen bir ses kompozisyonunun parçası hâline geliyor. Böylece enstalasyon, mimarlık, ses sanatı, performans ve sosyal etkileşim arasındaki sınırları eritiyor, güven, hafıza ve mahremiyet ilişkilerini kamusal katılım üzerinden yeniden kuruyor.

Kıvrımlı Bir Duvarın İki Yüzü

Fiziksel müdahale, yaklaşık altı metre uzunluğunda ve iki metre yüksekliğinde kavisli bir duvardan oluşuyor; duvarın geometrisi birbirini tamamlayan iki farklı deneyim yaratıyor. Dışbükey yüzde yer alan on bir hoparlör, toplanan kayıtlardan oluşan ses manzarasını çevreye yayarken, içbükey yüzdeki farklı yüksekliklere yerleştirilmiş beş niş, ziyaretçileri yaklaşıp bir sır kaydetmeye çağırıyor. Duvarın tam ortasında yer alan koyun yünü bir perde, iki ortamı birbirinden ayırırken enstalasyonun akustik performansını da güçlendiriyor. Ziyaretçilerin teknik altyapıyla doğrudan temas etmesini önlemek için duvar bir tül katmanıyla kaplanmış, ses sistemi ise korunaklı ve gizli kalacak şekilde yükseltilmiş bir zeminin altına yerleştirilmiş.

Söküp Yeniden Kurmak Üzere Tasarlanmış

Proje, döngüsel ekonomi ilkelerine uygun olarak geliştirilmiş. Yeni kaynak tüketimini önlemek için ses ekipmanları satın alınmak yerine kiralanmış, yapı ise en baştan "sökülmek üzere kurulma" ilkesiyle tasarlanmış. Tüm malzemeler, mümkün olduğunca yeniden kullanım yoluyla, gerektiğinde de geri dönüşümle ömürlerini uzatacak şekilde seçilmiş; bu da hem çevresel etkiyi azaltıyor hem de enstalasyonun lojistik açıdan uygulanabilir olmasını sağlıyor.

Farklı kitlelerle etkileşim kurmak ve kamusal alanı yeniden ele geçirmek, 2021 yılında altı mimar arkadaş tarafından kurulan coletivo 624'ün projelerinin belirleyici özelliklerinden biri. Porto, Lausanne ve Melbourne'de çalışan kolektif, mimarlık, sanat ve kentleşmenin kesişiminde konumlanıyor; katılımcı ve geçici enstalasyonlar aracılığıyla insanlar, mekânlar ve kolektif deneyimler arasında yeni diyalog biçimleri arıyor.